Oblivion leaves sediments too. On the surface of cities or in the depth of the sea. It may, in time become memory. 

WHITE MIDDLE SEA (ongoing since 2010) 

The Mediterranean sea (المتوسط الأبيض البحر - the White Middle Sea in arabic) is the geological and intangible heritage of all identity sedimentations. Open basin or cosmopolitan diversity, graveyard to three continents, Africa, Asia and Europe. I walk & walk in my natural habitat, its mountains, rivers, seasides, forests, cities, islands... My eyes are those of an urban 'geologist', but my gaze is erratic: I wander its landscapes as if self-exiled. Sedimentations of songs, stories, myths, migrations & longings leave a trace behind my path, some visible and some hidden. From shore to shore, layout and stratification, alienation, immobility, raw fiction, the poetics of light and humour, all play their part in this narrative.

Η Μεσόγειος θάλασσα -المتوسط الأبيض البحر - η Λευκή Μεσαία Θάλασσα στα αραβικά) είναι η γεωλογική και άυλη κληρονομιά όλων των ιζημάτων της ταυτότητάς μας. Ανοιχτή λεκάνη ή κοσμοπολίτικη ποικιλομορφία, νεκροταφείο τριών ηπείρων, Αφρική, Ασία και Ευρώπη. Περπατώ στο φυσικό μου περιβάλλον, στα βουνά, τα ποτάμια, τις θάλασσες, τα δάση, τις πόλεις, τα νησιά… Τα μάτια μου είναι αυτά ενός αστικού «γεωλόγου», αλλά το βλέμμα μου είναι ασταθές: περιπλανιέμαι στο τοπίο σαν αυτοεξόριστος. Καθιζήσεις τραγουδιών, ιστοριών, μύθων, μεταναστεύσεων & προσμονών αφήνουν ένα ίχνος πίσω από το μονοπάτι μου, άλλοτε ορατό και άλλοτε κρυφό. Από ακτή σε ακτή, η διάταξη και η διαστρωμάτωση, η αποξένωση, η ακινησία, η ωμή μυθοπλασία, η ποιητική του φωτός και του χιούμορ, όλα παίζουν το ρόλο τους σε αυτή την αφήγηση.

click on image to watch video

loop silent video from installation

The body of work WHITE MIDDLE SEA takes its roots in the specific phenomenon of my first trip on a boat, in late spring 1976, not knowing that this was my first time to migrate, from Beirut to Larnaca and then to Athens. In this series, I pretended to speak about my childhood, yet my real childhood had disappeared. I have lied about it so often since, that I no longer have a real memory of this time, and my childhood has become one lost yet familiar landscape. Aren’t we made out of all the landscapes we have seen and we have forgotten?

Το έργο WHITE MIDDLE SEA έχει τις ρίζες του στο πρώτο μου ταξίδι με πλοίο, στα τέλη της άνοιξης του 1976, χωρίς να γνωρίζω ότι τότε ήταν η πρώτη φορά που μετανάστευα από τη Βηρυτό στη Λάρνακα και μετά στην Αθήνα. Σε αυτή τη σειρά, προσποιήθηκα ότι μιλάω για την παιδική μου ηλικία, τη στιγμή που η πραγματική μου παιδική ηλικία είχε εξαφανιστεί. Λέω ψέματα για αυτό τόσο συχνά από τότε, που δεν έχω πια μια αληθινή ανάμνηση αυτής της εποχής, και η παιδική μου ηλικία έχει μετατραπεί σε ένα χαμένο, αλλά οικείο τοπίο. Άλλωστε, δεν είμαστε φτιαγμένοι από όλα τα τοπία που έχουμε δει και έχουμε ξεχάσει;

Athens, Attica

Wandering the Eastern Mediterranean shores, between the cities I lived and the ones I was hosted, when I have to define myself, I become a storyteller without a story, without a timeline, just laying down on my path moments of presence.

Αlong the way, I seek future and past catastrophes.
I look for intersections, sedimentations and evaporations in that upturning of depth that can be seen in the striated gap between realities, the reliefs of salt and stone, the canyons where rivers rush down towards the sea, the immemorial abyss of slowness that shows itself in the erosion and geology. I mainly find them in the verticality of the metropolises, sinking in the chaos of urban space, running away through narrow trails on islands, on erupting mountains, on lethargic lakes, finding home in solitary ports and Faiyum portraits of familiar faces in foreign land.

It is this notion of sedimentation that I would like to convey into this body of work through photography and walking. Step by step I discover more of my natural habitat, where the only borders are dictated by its fauna and flora.

I’ve been standing before those ruins and sediments, recent and ancient, watching myself age. These remains, traces, trails became the beginning and the end of all my wandering. I melded out of those debris some new forms, but they remain mostly unanswered questions. And the question of identity yet hasn’t stopped from morphing, in a continuous flux.

In the last few years I have also been trying to understand the function of forgetting, which is not for me the opposite of remembering, but rather its lining. I believe that we do not actually forget. We visually rewrite on the wall of oblivion a profound need to forgive.

Περιπλανώμενος στις ακτές της Ανατολικής Μεσογείου, ανάμεσα στις πόλεις που έζησα και σε αυτές που φιλοξενήθηκα, όταν πρέπει να προσδιορίσω τον εαυτό μου, γίνομαι αφηγητής χωρίς ιστορία, χωρίς χρονοδιάγραμμα, απλά εναποθέτοντας στο μονοπάτι πίσω μου κάποιες στιγμές παρουσίας.

Στην πορεία μου, αναζητώ καταστροφές του μέλλοντος και του παρελθόντος.
Αναζητώ συγκερασμούς, ιζήματα και εξατμίσεις μέσα σε αυτή την ανατροπή του βάθους, στο οποίο μπορεί κανείς να δει το διαστρωματωμένο κενό μεταξύ των πραγματικοτήτων, στα ανάγλυφα από αλάτι και πέτρα, στα φαράγγια όπου τα ποτάμια ορμούν προς τη θάλασσα, στην αμνημόνευτη άβυσσο της βραδύτητας που εμφανίζεται στη διάβρωση και τη γεωλογία. Τα βρίσκω, κυρίως, στην καθετότητα των μητροπόλεων, βυθιζόμενος στο χάος του αστικού ιστού, τρέχοντας μέσα από στενά νησιώτικα μονοπάτια, στα βουνά που εκρήγνυνται, σε ληθαργικές λίμνες, βρίσκοντας σπίτι σε μοναχικά λιμάνια και πορτρέτα Φαγιούμ οικείων προσώπων σε ξένη γη.

Είναι αυτή η έννοια της καθίζησης που θα ήθελα να μεταφέρω σε αυτό το σώμα δουλειάς μέσω της φωτογραφίας και του περπατήματος. Βήμα βήμα, ανακαλύπτω λίγο περισσότερο το φυσικό μου περιβάλλον, όπου τα μόνα σύνορα υπαγορεύονται από την πανίδα και τη χλωρίδα του.

Στέκομαι μπροστά σε αυτά τα ερείπια και τα ιζήματα, πρόσφατα και αρχαία, παρακολουθώντας τον εαυτό μου να γερνάει. Αυτά τα απομεινάρια, τα ίχνη, τα μονοπάτια έγιναν η αρχή και το τέλος όλης της περιπλάνησής μου. Έπλασα από αυτά τα συντρίμμια μερικές νέες μορφές, αλλά παραμένουν ως επί το πλείστον αναπάντητα ερωτήματα. Και το ζήτημα της ταυτότητας δεν έχει ακόμη σταματήσει να διαμορφώνεται, σε μια συνεχή ροή.

Τα τελευταία χρόνια προσπαθώ, επίσης, να καταλάβω τη λειτουργία της λήθης, η οποία για μένα δεν είναι το αντίθετο της μνήμης, αλλά μάλλον η συνέχειά της. Πιστεύω ότι στην πραγματικότητα δεν ξεχνάμε. Ξαναγράφουμε οπτικά στον τοίχο της λήθης μια βαθιά ανάγκη για συγχώρεση.

Alexandria, Egypt

Livadi Beach, Thasos

Salina, Sicily

Palermo, Sicily

Nerokouros, Crete

South of Lebanon

Paranesti, Drama

Alexandria, Egypt

Kardamili, Peloponese

Agora, Athens

Tripoli, Lebanon

Marsala, Sicily

Patra, Peloponese

Zouq Mkayel, Lebanon

Kampos Marathokampou, Samos

Peristeria, Salamina

Karpovoulos, Samos

Saida, Lebanon

Palaio Faliro, Attica

Borgo Fenicio, Sicily

Halepa, Chania, Crete

Mani, Peloponese

lake Doxa, Corinth

Doloi, Mani, Peloponese

Apetra, Crete

Motya, Sicily

Pythagorion, Samos

Aghiasos, Lesbos

Epirus, Greece

Larnaca, Cyprus

Tilos, Aegean sea

Dbaye, Lebanon

Livadi Geranou, Patmos

Tyre, Lebanon

Gastouni, Peleponese

Matera, Puglia

Kardamili, Mani, Peloponese

Xirocampos, Leros

Mondello, Sicily

Borgo Riena, Sicily

Corniche el Naher, Beirut

Agiásos, Lesbos

Selinunte, Sicily

Pythagorion Samos

Favarra, Sicily

Beirut, Lebanon

Lampedusa, Sicily

Ramnounda, Attica

Marseille, France

Parco della Favorita, Palermo, Sicily

Eresos, Lesbos

Kastro, Tilos

Athens, Greece

Al Judaydeh, Lebanon

Pedion tou Areos, Athens

Palermo, Sicily

Chania, Crete

Pireaus, Attica

Tyre, Lebanon

Larnaca, Cyprus

Poetto, Sardegna

Marseilles, France

Beit Mery, Lebanon

Chora, Patmos

Madonie, Sicily

Pireaus, Attica

Sounion, Attica

Favara, Sicily

Agia Marina, Leros

La Favorita, Palermo, Sicily

Mount Penteli, Attica

Karlovasi, Samos

Erice, Sicily

Platanias, Chania, Crete

Piana degli Albanesi, Sicily

Isola dei Correnti, Sicily

Ain Mreisse, Beirut 

Tinos, Greece

Mikro Horio, Tilos

Tyre, Lebanon

Palermo, Sicily

Ágios Ioánnis, Crete

Beit Mery, Mount Lebanon

Schinias, Attica

Baalbek, Lebanon

Phalasarna, Crete

Cala Creta, Lampedusa

Platanias, Chania, Crete.

Alexandria, Egypt

Kokkina, Leros

Favara, Sicily

Ancient Olive-grove, Egina.

Nicosia, Sicily

Cyrene, Cyprus

Lavrio, Attica

Madonie, Sicily

Pireaus, Attica

Karpovoulos, Samos

Pollara. Sicily

Mytilini, Lesbos

Salina, Sicily

Polyrrhenia, Crete

Faliro, Attica

Jounieh, Lebanon

Marathona, Attica

Tripoli, Lebanon

Schinias, Attica

Larnaca, Cyprus

Chania, Crete

Aannaya, Lebanon

Mount Etna, Sicily

Santa Marina, Salina

Patras, Peloponese

Tyre, Lebanon


The Ones We Love - Viaduct gallery (Des Moines, USA 2014)

Mediterranean Flux (Naxos, Greece, Sept. 2020)

The Sea Around Us (Athens, Greece, Oct. 2022 Jan. 2023)

Λαυρεωτική Γη  (Lavrio, Greece, September 2023)

THE WAY WE WERE: A PHOTO ALBUM FROM CARLOVASSIA & BEYOND - co-curator of the exhibition at Schwarz foundation (Samos, Greece July-Aug. 2023)