Cavafy


Cavafy – Cavafis – Καβάφης


Derrière un banc public, place Egypte, au bout de l’avenue Alexandras, une fois une rivière, qui se déverse avec son flux de trafic dans l’avenue Patission en formant un delta, rappelant celui du Nil et la ville d’Alexandrie, lieu d’origine de Constantinos Cavafis, auteur du poème “Murs“, contemplant aujourd’hui et depuis des années ceux d’Athènes et de ces immeubles. Est-ce l’ironie du sort ou la décision d’un fonctionnaire au ministère des travaux publics, comme lui assis derrière son bureau et complotant contre l’oubli ?

Behind a public bench, Egypt square, at the end of Alexandras Avenue, once a river, which empties its flux of traffic into Patision avenue, forming a delta, reminiscent of the Nile and the city of Alexandria, the place of origin of Constantinos Cavafy, author of the poem “Walls“, now gazing for years at those of Athens' and its buildings … Is it the irony of fate or the decision of a civil servant, like him sitting behind his desk and plotting against oblivion ?

Πίσω από ένα δημόσιο πάγκο, στην πλατεία Αιγύπτου, στο τέλος της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, κάποτε ένα ποτάμι, το οποίο αδειάζει τη ροή της κυκλοφορίας στη Λεωφόρο Πατισίον, σχηματίζοντας ένα δέλτα, που θυμίζει το Νείλο και την πόλη της Αλεξάνδρειας, τον τόπο προέλευσης του Κωνσταντίνου Καβάφη, συγγραφέας του ποιήματος «Τείχη». Η πρωτομή του κοιτάζει τώρα για χρόνια τα τείχοι της Αθήνας και των κτιρίων της… Είναι η ειρωνεία της μοίρας ή η απόφαση ενός δημόσιου υπαλλήλου, όπως εκείτόν που κάθοταν πίσω από το γραφείο του και έγραφε εναντια της λύθης;


Τείχη

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ ‘υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.
Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Αλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη.
διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
Α όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.
Αλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Ανεπαισθήτως μ ‘έκλεισαν από τον κόσμον έξω.
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1896)


Murs

Sans contrepartie, sans pitié, sans honte
ils ont construit des murs de grande hauteur autour de moi.
Et maintenant je suis assis ici et de désespoir.
Je pense à rien d’autre: ce sort ronge mon esprit;
car j’avais beaucoup de choses à faire à l’extérieur.
Ah pourquoi ai-je pas attention quand ils ont été la construction des murs.
Mais je n’ai jamais entendu aucun bruit ou le son de bâtisseurs.
Imperceptiblement, ils m’ont fermé au monde extérieur.


Walls

Inconsiderate, ruthless, unscrupulous,
they raised high walls around me.
And now I do nothing here that I despair.
From such a fate thought obsesses me and eats;
because I had much to do outside.
While they were building the wall, ah, that I took care n’ais.
But I never heard the sound of their voice or masons.
It is unknown to me they locked me out of the world.

Constantinos Cavafy P. (1896)





This photography is part of a private collection.
and part of a the MOMus collection  (70x108cm).




exhibitions

  
HEAR YOU, ATHENS - Anatomy of Political Melancholy (Samos, Greece, summer 2018)


  
HEAR YOU, ATHENS - Anatomy of Political Melancholy (Athens, Greece, Feb.-April 2019)